Regenboogvliesontsteking

Regenboogvliesontsteking is een ontsteking van het regenboogvlies dat zich met een sterke vaatinjectie rondom het hoornvlies zal manifesteren. Hierna krijgt het regenboogvlies een dof, gezwollen aspect zodat de tekening onduidelijk wordt en de kleur vuilbruin tot groenachtig zal uitslaan. De pupil is nauw en ongelijkmatig van vorm. Het voorkamerwater zal in de meeste gevallen troebel worden, waardoor er vorming van pus dat naar beneden zinkt zal ontstaan. Het oogbindvlies wordt tevens niet gespaard en zal roodheid vertonen. De zichtbaarheid van de patiënt neemt af terwijl lichtschuwheid en overvloedig tranen meer en meer opkomen. ’s Nachts is de pijn het hevigst. Hoewel veel patiënten er op enkele weken vanaf kunnen zijn, kan het soms in uitzonderlijke gevallen maanden aanslepen. Het is uiterst belangrijk om zo vroeg mogelijk met een behandeling te starten daar de gevolgen van een regenboogvliesontsteking ernstig kunnen zijn. In verreweg alle gevallen gaat regenboogvliesontsteking met ontsteking van het ciliair lichaam gepaard, waardoor iridocyclitis zal ontstaan. De oorzaken kunnen van veelal reuma tot syfilis, gonorroe, jicht en diabetes zijn. Tandwortelabcessen en andere septische processen alsook traumata kunnen tot regenboogvliesontsteking leiden.

Behandeling:

Vooral veel rust en het oog met atropine behandelen. Warme compressen kunnen het oog tegen pijn en overmatig licht beschermen. Cortisonen kunnen eveneens een positief effect teweegbrengen.

Bronnen: Grote Nederlandse Larousse Encyclopedie.