Afasie

Afasie is een stoornis in iemands taalvaardigheid ten gevolge van een hersenbeschadiging. In de meeste gevallen zal dit het linker gedeelte van de hersenen zijn omdat daar het taalcentrum gelegen is. Men spreekt enkel van afasie als de taalstoornis geen afgeleide is van een andere stoornis zoals bv. slechthorendheid. Door afasie kan het spreken, lezen en schrijven in kleine of grote mate zijn aangetast. Een verscheidenheid aan mogelijke gevolgen van deze stoornis spreken voor zich. Hierbij denken we bv. aan ontstekingen, vergiftigingen, operaties etc. De wisselvalligheid van de taalstoornis kan een patiënt de ene keer wel en de andere keer niet laten presteren op het vlak van taalvaardigheid. Onmiddellijk na de hersenbeschadiging lijkt de afasie zijn hoogtepunt te bereiken waarna het in de eerste 6 weken tot 6 maanden geleidelijk zal afnemen omdat spontaan herstel voor de hand ligt. Dit spontaan herstel is niet altijd volledig waardoor de familie en de patiënt in kwestie met afasie zal moeten leren leven. Nevenverschijnselen zoals gedeeltelijke blindheid, geheugenproblemen en smaakstoornissen zijn zeker niet uitgesloten.

Bronnen: Encyclopedisch woordenboek van de psychologie, Piet van der Ploeg & Garant-Uitgevers nv, ISBN: 9789044118483