Aids

Aids is een verschrikkelijke ziekte die de laatste jaren meer en meer opkomt. Het humaan immunodeficiëntievirus of kortweg HIV zal in de meeste gevallen aids teweegbrengen. Dagelijks komen er vele aidspatiënten bij die voor het overgrote deel uit ontwikkelingslanden afkomstig zijn. Over het ontstaan van aids is men het niet eens al denkt men dat zijn oorsprong bij apen in Afrika ligt waar een soortgelijk virus bestaat. De verspreiding van aap op mens zou dmv beten gebeurd zijn. Vanaf 1981 begonnen de eerste gevallen van aids bekend te raken. Het was in deze tijd dat vele homoseksuele mannen toen nog niet bekende vormen van longontsteking en huidkanker kregen. Een echt vaccin voor aids bestaat nog steeds niet doch zijn er efficiënte ziekteremmers op de markt die de ziekte proberen draaglijk te houden. Hiv heeft een vernietigend gedragspatroon waarbij het bestaande cellen zal besmetten en elimineren zodoende het afweermechanisme van de geïnfecteerde patiënt te doen verminderen. Bij een algemene achteruitgang van het immuunsysteem spreekt men over aids. Patiënten met aids hebben een verhoogde kans op kanker en andere aandoeningen. Er zijn ongeveer 34 000,0000 besmette aidspatiënten geregistreerd per dato van het jaar 2010. Het grootste probleem ligt in de ontwikkelingslanden die vaak niet de middelen hebben om de ziekte op een krachtdadige manier te kunnen bekampen. Ook is het principe van veilig vrijen dmv condooms nog niet geheel doorgedrongen.

Verspreiding van het virus:

Het hiv virus wordt langs sperma, bloed, speeksel, moedermelk en vaginale afscheiding overgebracht. In het gros van de gevallen zal de verspreiding door geslachtsgemeenschap geschieden. Druggebruikers die gebruik maken van naalden en personen die in het verleden al een seksueel overdraagbare aandoening hebben opgelopen hebben een verhoogde kans op besmetting. Omdat de overdracht van hiv langs orgaantransplantatie kan opgelopen worden wordt elk orgaan eerst getest op de aanwezigheid van dit virus. Het verspreidt zich niet langs de lucht of bij aanraking van bv. de ledematen. Zwangere vrouwen kunnen het virus aan het embryo of foetus doorgeven. Hiv besmet witte bloedcellen(CD4-lymfocyt) die dankzij hun speciale vorm een cruciale betekenis hebben bij de bestrijding van andere infecties. De bestaande cellen worden geëlimineerd en het hiv virus zal zich in de kern gaan vermenigvuldigen. Door deze aantasting zal de weerbaarheid van de patïent gevoelig verminderen. De enige complicatie van hiv is aids, men spreekt over aids als de kwantiteit van de CD4-lymfocyten onder een bepaalde drempel is gedaald.

Symptomen van aids:

De eerste symptomen van besmetting met hiv zullen zich ongeveer zes weken na infectie voordoen. Deze zullen vaak verward worden met griepverschijnselen en omvatten vermoeidheid, koorts, verdikking van de lymfklieren, keelpijn, spierpijn en huiduitslag. Binnen afzienbare tijd zal men zich terug beter voelen. Zeldzame gevallen blijven last hebben van mondinfecties, opgezette lymfklieren, genitale wratten, jeuk en vooral een afname van het gewicht. Hiv kan vele jaren in het lichaam rondwoelen voor de patïent werkelijk aids zal krijgen. Daarom is het zeker niet uitzonderlijk dat vele besmette gevallen zich slechts na jaren bewust worden van de infectie.

Gevolgen van aids:
-verhoogde kans op longinfectie door de parasiet Pneumocystis.
-verhoogde kans op cryptosporodiose welke aanhoudende diaree en toxoplasmose voortbrengt.
-verhoogde kans op tuberculose.
-verhoogde kans op virusinfecties zoals Herpes simplex en het cytomegalovirus.
-verhoogde kans op schimmelinfecties zoals Candida albicans.
-verhoogde kans op kankers zoals het sarcoom van Kaposi.

Behandeling van aids:

Bij vermoeden van hiv zal de arts in overleg met de patiënt een bloedonderzoek voorstellen, hiermee alleen kan men zeker zijn over een eventuele besmetting. Terwijl kan men ook de al dan niet aanwezigheid van antistoffen tegen deze besmetting onderzoeken. Voor en na het onderzoek zal de patiënt psychisch worden bijgestaan. Omdat de aanmaak van antistoffen enige tijd in beslag kan nemen is het niet verwonderlijk dat later dit onderzoek nog eens wordt overgedaan. Als het aantal CD4-lymfocyten onder een bepaalde drempel is gezakt zal men de diagnose aids stellen. Bij een positief onderzoek zal men de patiënt naar een aids-centrum doorverwijzen welke na verder onderzoek een gepaste behandeling kan voorschrijven. Zo kan men de ziekte afremmen maar zeker niet genezen. Bij besmetting met hiv kan men in sommige gevallen de ontplooiing tot aids voorkomen. Mentaal zal de betrokkene worden bijgestaan door een team van specialisten.

Preventie van aids:

Het spreekt voor zich dat voorlichting een cruciale rol blijft spelen in de bestrijding van aids. Bij geslachtsgemeenschap dient men steeds zijn voorzorgsmaatregelen te blijven nemen. Buiten onthouding is het condoom nog steeds het beste preventiemiddel tegen aids. Bij het aangaan van een nieuwe relatie zou men beter mekaar laten onderzoeken op de aanwezigheid van hiv. Besmette patiënten dragen een grote verantwoordelijkheid in de preventie op verdere besmetting. Overdracht van lichaamsvocht, sperma, bloed, speeksel, moedermelk en vaginale afscheiding moeten ten alle tijde vermeden worden. Aidspatiënten die zwanger zijn kunnen antivirale middelen nemen om de kans op besmetting bij het ongeboren kind te doen dalen.

Info over aids:
http://www.sensoa.be/
http://www.aids.org/
http://www.stopaidsnow.nl/

Bronvermelding:
Het medisch handboek-4e druk 2005(Oorspronkelijke titel: Complete Home Medical Guide)-Hoofdredactie: dr. J.J.E. van Everdingen-Oorspronkelijke uitgever: DK publishing, Inc.- Nederlandse uitgever: Kosmos-Z&K uitgevers B.V., Utrecht/Antwerpen(ISBN: 9021535726)