Blaasbalg

Apparaat om een luchtstroom op gang te kunnen brengen met de bedoeling dit uit te blazen.  Zijn voornaamste toepassing is om vuur aan te wakkeren, al wordt het ook gebruikt om lucht aan orgels te kunnen leveren. De blaasbalg is alom bekend, vnl. in Europa, Afrika en het Midden-Oosten. Enkele zijn vervaardigd uit twee zakken van huiden die men samendrukt en weer laat verwijden. Pijpen zullen ervoor zorgen dat de lucht in de richting van het vuur zal worden geblazen. De blaasbalg die we in Europa kennen is gemaakt uit twee houten platen die elkaar verbinden door  meegaand leer. Blaasbalgen uit het Oosten beschikken over een zuiger die in cilindrische of rechthoekige vaten op en neer gaat. Bij alle modellen wordt een constante luchtstroom verzekerd, omdat er steeds twee blaasbalgen rechtover elkaar staan die beurtelings zullen worden samengeperst. In de oudheid en bij enorme schoorstenen uit de Middeleeuwen heeft men aanwijzingen gevonden die duiden op het gebruik van de blaasbalg. Uit speciale metalen vervaardigd werden deze dan ook rijkelijk versierd met edelstenen. Vanaf de 18e eeuw werd één der bladen van de blaasbalg voorzien van een ventiel, zo kon er extra lucht worden aangezogen.